CategorieElegantie

Planning for Failure

P

Er zijn een heleboel dingen in het leven waarvan je vrij zeker weet dat ze op enig moment zullen gebeuren. Je weet alleen niet wanneer.

  • Ik weet dat mijn laptop het een keer op zal geven.
  • Ik weet dat er een keer een snaar van mijn mandoline knapt op een moment dat het mij helemaal niet uitkomt.
  • Ik weet dat ik ooit mijn koffer kwijt zal zijn bij aankomst op een vliegveld.

Planning for failure is de truc om een keer serieus na te denken hoe je de oplossing organiseert voor voorspelbare problemen met een hoge prijs.
En begrijp mij goed. Ik ben er helemaal niet voor om alle avontuur uit het leven weg te organiseren maar sommige zaken hebben nu eenmaal een te hoge prijs om ze te laten gebeuren.

Bijvoorbeeld:

  • Laptop kaduuk? Alles staat in iCloud en wordt via Timemachine is er een ongoing backup functie. Plus regelmatige wissel met een HD vol Timemachine backups op een andere locatie.
  • Snaar breekt? Duhh, reserve setje in de mandoline koffer.
  • Koffer kwijt? Medicijnen en wereldstekker zitten natuurlijk in de handbagage en niet in de koffer (want anders zit je, zoals mij overkwam, opeens vast in London en zonder deze vitale zaken).

Tip
Denk eens na over situaties die je dramatisch zou vinden als ze zouden gebeuren en verzin er een list op. Neem van mij aan: Het is kicken als je voorbereid tegen zo’n probleem aanloopt. Doe je dit al lang … en heb je briljante voorbeelden waar anderen ook wat aan kunnen hebben? Zet een reactie onder deze blog

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

Van opruimen wordt je een opgeruimd mens

V

Weten wat je hebt

Het grootste voordeel van opgeruimd zijn, is dat je precies weet wat je hebt. Door regelmatig op te ruimen geef je alle zaken een betekenis en een plek. Een van de nadelen van een rommelige, rotzooi-erige omgeving is dat je niet kunt bijhouden (of er zeker van zijn) wat je hebt. Bovendien blijven er altijd zaken in je omgeving hangen die inmiddels geen betekenis of waarde meer hebben of kapot zijn (kijk maar eens in de bovenste la van je bureau).

Weten wat je niet hebt

Een tweede groot voordeel van opgeruimd zijn is dat je precies weet wat je niet hebt. En dat is helemaal van belang. Je hoeft dus nooit te zoeken naar iets wat je niet hebt. En dat is echt heel belangrijke kennis. Bij iedere vraag van jezelf of een ander kun je direct bepalen of je een bepaald gereedschap, een stuk of een dossier hebt of niet hebt.

Alles op de plek die past bij de betekenis die het voor jou heeft

De hierboven staande zon is de enige echte definitie van het begrip opgeruimd. Als dit lukt is het mooi. De wereld zorgt er helaas voor dat alles door de tijd vanzelf weer een rommeltje wordt. Dat is niet anders en daarom is regelmatig je spullen reviewen en opruimen van grote betekenis.
Dus kijk in een verloren of gepland moment/uur/dagdeel eens naar:

  • je bureaublad
  • je bureauladen
  • je vensterbanken
  • je kasten en het archief, de mappen, de stapels dat zich daar bevinden
  • je tas, de inhoud van je portemonnée, je sleutelbos, het handschoenenkastje van je tuut

En vraag je af of je alles wel wilt behouden en als het antwoord ‘ja’ is, of dit wel op de meest geëigende plek is. De logica daarbij is:

Hoe vaker je iets gebruikt hoe dichter het bij je is.

  • Kan ik ieder moment nodig hebben zoals mobiele telefoon of pen en blokje: op of bij je.
  • Heb ik dagelijks nodig: binnen een paar meter van je werkplek.
  • Heb ik af en toe eens nodig: mag verder weg.
  • Gebruik ik zelden: mag in een andere ruimte.


Want:
Opgeruimd zijn is weten wat je hebt, weten wat je niet hebt en alles op de plaats hebben die past bij de betekenis die het heeh.
En daar wordt je dan weer een opgeruimd mens van.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

Checklist Datumstempels

C

Niet over nadenken. Gewoon yyyy-mm-dd gebruiken. Dus 2025-09-16.
Redenen: Is een iso-norm, wordt goed gelezen door computers en sorteert logisch.

1. Speelt tijd een centrale rol?

  • Is het een verslag, logboek of notulen?
  • Zijn er vaak meerdere versies over tijd?
  • Wil je kunnen sorteren op datum in een map?
  • Is het belangrijk wanneer het document is gemaakt of ontvangen?

Als één of meer antwoorden ‘ja’ zijn → datumstempel aan het begin.
Bijvoorbeeld: 2025-04-15-notulen-teamoverleg.docx

2. Is het een momentopname?

  • Factuur, offerte, statusrapport?
  • Back-up of tijdelijke export?
  • Dagelijks of wekelijks document?

Datumstempel aan het begin.
Bijvoorbeeld: 2025-04-01-offerte-klantA.pdf

3. Wordt het niet meer aangepast na aanmaak?

  • Is het bedoeld voor archivering?
  • Legt het een gebeurtenis vast?

Datumstempel aan het begin.
Bijvoorbeeld: 2024-12-31-jaaroverzicht.docx

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

Man met voeten in de beek

M

Ik zit op een grote steen met mijn voeten in de beek. Driekwart spijkerbroek, korte mouwen T-shirt. De beek murmelt zacht als een eindeloze minimal-music symfonie. In het water zie ik wisselend zilverwit lichtspel en kleine schuimvlokjes.

Als ik ik goed kijk zie ik kleine donkere visjes in de minder snel stromende rustiger waterstukjes achter een paar grote stenen.

Het water is koel maar mijn voeten zijn er al aan gewend. De lucht is warm, ik zit half schaduw, half zon onder een grote dennenboom. Ik kan de hars van de boom ruiken. De grond om me heen is bedekt met dennennaalden van de vorige jaren. Ze zijn alle kleuren geel en bruin als een oud tapijt waar de kleur bijna uit is verdwenen.

Ik hoor krekels om me heen. Ik hoor zachte vogelgeluidjes die lijken op de zang van het goudhaantje. Zacht heel hoog getjilp. Als je niet heel goed luistert dan is het er niet.
Er is niemand anders. Ik voel mijn lijf nauwelijks omdat het precies perfect is. Warm met een heel klein windje. Ik ben helemaal alleen opgenomen in de vrede van het moment – nu.

Ik kan zo uitzoomen. Man met voeten in de beek wordt kleiner, ik zie meer van het landschap, de heuvel, de beek, de berg, de omgeving met een pad, met meerdere paden, met een strak blauwe lucht. Een dorp, een groot gebouw dat aan de bergwand lijkt te hangen. Nog meer dorpen. Man met voeten in de beek is daar ergens.
Ik kan in een flits weer inzoomen.

Licht, warmte, rust, stilte. Een mooi beeld om naar terug te keren in tijden van chaos en stress.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

Het olifantenpad (normaal en gebruikelijk)

H

Een olifantenpad is een metafoor voor een logische gebruikelijke manier van doen ongeacht de bestaande norm. Olifanten nemen gewoon de beste route ongeacht het bestaande pad.

Ik hoorde een keer een verhaal over een herindeling van een binnenterrein van een universiteit. De architect stelde voor een paar weken te wachten met zaaien en planten tot duidelijk zou worden wat volgens gebruikers van het terrein (de studenten) de meest logische routes zouden zijn. Na de paar weken waren die routes overduidelijk te zien en werden de paden geformaliseerd. Gras werd gezaaid en perken ingericht. En alle studenten liepen vanaf dat moment over het pad.

Het bijzondere van dit verhaal is, dat er uit te leren valt wat het verschil is tussen normaal en gebruikelijk.

Normaal is dat wat een ieder verwacht wordt te doen op basis van bekend geachte normen.
Gebruikelijk is datgeen wat gegeven de situatie de meest voorkomende manier van handelen is.

De architect had de paden mooi kunnen tekenen van te voren, de perken en paden aan laten leggen, om er vervolgens achter te komen dat de studenten andere paden-logica hanteerden. Vervolgens zouden er bordjes komen (niet op het gras lopen) en zou docenten worden gevraagd de studenten aan te spreken.

Door de werkwijze van de architect is normaal en gebruikelijk hetzelfde. Het zou mooi zijn als datgene wat gebruikelijk is, altijd ook de norm is. In veel gevallen is dat niet zo.

Het kan maar zo zijn dat:

  1. de norm niet past bij vandaag en daarom wordt genegeerd door de meeste weldenkende en welwillende mensen.
  2. de norm onbekend is en er is nergens voorbeeldgedrag te zien is waardoor een ieder terugvalt op de zoektocht naar gebruikelijk.

Als gebruikelijk en normaal hetzelfde zijn heb je een elegant optimum.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op het (on-)regelmatige update van nieuw gepubliceerde blogs.

Lelijke Hardheid

L

Gisterenavond was het zover. Er zijn strengere asielwetten aangenomen.
Ik vind ze lelijk en ik vind ze hard.

Ik ben blij met de tegenstem van het CDA die laat zien dat er nog volksvertegenwoordigers zijn die iets mee gekregen hebben van de basiswaarden van een gezonde samenleving en daarmee tonen dat ze een hart hebben en gezond verstand.

Dat het strafbaar zou kunnen worden (als de eerste kamer ook meegaat in deze waan) om onderdak en basishulp te bieden aan medemensen is voor mij onbestaanbaar.

Ik ben blij dat er in de herfst verkiezingen komen en we een kans hebben om deze politieke chaos weer een beetje glad te strijken. Stem voor stem. In de vrijheid die heel veel anderen niet hebben. En het zou maar zo eens kunnen zijn dat ik voor het eerst van mijn leven CDA ga stemmen.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

Joziassen (over schoenen)

J

In de jaren dat ik wekelijks meerdere trainingen en workshops gaf had ik twee paar dedicated schoenen. Ze leken op elkaar. Grijs, punt, suede, gesp boven op, stijve hard leren zolen.

Ik heb ze indertijd Joziassen genoemd naar Jozias van Aartsen (politicus van de VVD, minister en burgemeester van Den Haag). Jozias droeg, als ik hem zag altijd dergelijke schoenen.

In de tijd dat ik geen trainingen gaf droeg (en draag) ik schoenen die het predikaat ‘barefoot’ hebben. Dat wil zo veel zeggen als:

  • geen hak
  • veel ruimte voor mijn tenen (dus geen puntschoenen)
  • flexibel
  • en superlicht

In de afgelopen maanden probeer ik zoveel mogelijk het dragen van sokken te vermijden, binnenshuis op blote voeten te lopen en buitenhuis zo licht en flex mogelijke schoenen te dragen zonder hak.

Pas probeerde ik weer eens de Joziassen aan. Kansloos. Mijn tenen willen het niet meer en ik geef ze groot gelijk en dus ook heel veel ruimte. De Joziassen hebben inmiddels een ander baasje.

Waarom geen hak? Iedere hak maakt dat je de hele dag een klein beetje voorover loopt. Dat is niet nodig en al helemaal niet slim als ik nadenk over de basale functie van een schoen.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.

De omgekeerde tijd

D

Het begrip van de omgekeerde tijd komt uit de muziek. Je kunt aan een muzikant horen of hij zijn werk doet met bewustzijn voor de laatste noot. Als dat niet het geval is, wordt de muziek tot techniek, het afwerken van de genoteerde guirlandes. Maar zo is het met alles. Je speelt als het ware tegelijk van het nu naar het eind en van het eind weer terug. Onvoldoende focus op het gewenste resultaat leidt tot chaotisch, voor anderen niet te volgen beleid. De wet van de omgekeerde tijd zou kunnen worden beschreven als: de omweg is de kortste weg.

De omweg is de kortste weg

Deze notie is prachtig weergegeven in de volgende animatie video. De muziek is De Toccata en Fuga van Johan Sebastiaan Bach (d- mineur). Het is een prachtig orgelstuk dat vrijwel iedereen wel in zijn oren heeft zitten. Je kunt hier heel goed de weg van eerste noot naar laatste noot beleven. Bach doet niets anders als het vormgeven van acht minuten ‘hier en nu’ in prachtige guirlandes (Toccata) en over elkaar duikelende reeksen (Fuga). Als de musicus dit stuk niet zou kunnen spelen met de laatste noot als in zijn bewustzijn zou de muziek niet om aan te horen zijn.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige update van nieuw gepubliceerde blogs.

Stijlvolle eenvoud

S

Als alles steeds wederkerend een chaos dreigt te worden; als je van je zelf weet dat je meer houdt van nieuwe ideeën dan van oude; morgen interessanter vindt dan gisteren; gericht bent op de toekomst en houdt van innoveren en risico nemen dan ben je vermoedelijk een visionair (en vaak ook een ondernemer).

Een visionair kan gemakkelijk beredeneren dat systemen inrichten, processen ontwerpen, overzichten en checklists maken heel waardevolle klusjes zijn en dus een goede, zinnige en waardevolle tijdsbesteding. Het probleem is helaas dat ze vooral leuk zijn om te
verzinnen en te maken, maar niet leuk om ze te gebruiken (voor de Visonair zelf).

De remedie voor mij is mijzelf deze drie vragen te stellen op het moment dat ik iets nieuws wilt implementeren:

  1. Wordt mijn leven hier ingewikkelder van?
  2. Gaat dit ook werken als ik 38 graden koorts heb?
  3. Voldoet het aan het criterium ‘Stijlvolle Eenvoud’?

Als het antwoord tweemaal ja en eenmaal nee is, dan weet ik dat ik er beter niet aan kan beginnen. Voor mij is het antwoord op vraag drie het meest bepalend.

Moraal van dit verhaal: Houd je eigen workflow mooi en eenvoudig en voeg niets toe dat de boel lelijker of ingewikkelder maakt.

Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige update van nieuw gepubliceerde blogs.

Categorieën

Meest gebruikte tags

Zoek je iets specifieks?

Gebruik dan het zoekveld in de rechterbovenhoek van de website.