In de jaren dat ik wekelijks meerdere trainingen en workshops gaf had ik twee paar dedicated schoenen. Ze leken op elkaar. Grijs, punt, suede, gesp boven op, stijve hard leren zolen.
Ik heb ze indertijd Joziassen genoemd naar Jozias van Aartsen (politicus van de VVD, minister en burgemeester van Den Haag). Jozias droeg, als ik hem zag altijd dergelijke schoenen.
In de tijd dat ik geen trainingen gaf droeg (en draag) ik schoenen die het predikaat ‘barefoot’ hebben. Dat wil zo veel zeggen als:
- geen hak
- veel ruimte voor mijn tenen (dus geen puntschoenen)
- flexibel
- en superlicht
In de afgelopen maanden probeer ik zoveel mogelijk het dragen van sokken te vermijden, binnenshuis op blote voeten te lopen en buitenhuis zo licht en flex mogelijke schoenen te dragen zonder hak.
Pas probeerde ik weer eens de Joziassen aan. Kansloos. Mijn tenen willen het niet meer en ik geef ze groot gelijk en dus ook heel veel ruimte. De Joziassen hebben inmiddels een ander baasje.
Waarom geen hak? Iedere hak maakt dat je de hele dag een klein beetje voorover loopt. Dat is niet nodig en al helemaal niet slim als ik nadenk over de basale functie van een schoen.
Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.
