Ik zat gisteren bij Van der Valk te praten met Marjon Trap (die zelf ook fantastische kunst maakt als fotografisch kunstenaar) en liet haar de blog zien over Bananen Kunst. Zij vertelde mij over Willard Wigan. Hij maakt de kleinste kunst die maar mogelijk is.
Turend in een microscoop en werkend in de rustige momenten tussen hartslagen in maakt hij micro kunstwerkjes in het oog van de naald en zelfs nog kleiner, ingebouwd in een menselijke haar.
Deze kunstenaar benoemt zichzelf als autist en heeft één zin van zijn moeder als leidraad voor zijn leven genomen. ‘Hoe kleiner de dingen zijn die je maakt, hoe groter je naam zal zijn in de wereld.’
Ik vind het een prachtig verhaal en ben helemaal in verwondering als ik zijn werk bekijk.
De kunstenaar heeft een prachtige website waar je in een slideshow veel van zijn werk kunt bewonderen.
Vind je dit een waardevolle blogpost, dan kun je je hier eenvoudig met je e-mailadres abonneren op de (on-)regelmatige updates van nieuw gepubliceerde blogs.
